Hannes De Reu en Bram Dubois : Blog

Zo rond 17u zijn we gisteren aangekomen in Hamburg. Onze eerste stop was de roeibaan om daar eens het gebied te verkennen en de spieren los te gooien. Mooie baan, mooi weer, dus alles verliep vlotjes. Toen we naar het vlot roeiden werden we opgewacht door een vriendelijke man die voorstelde om ons aan te nemen. We hoorden direct dat het een Hollander was en aangezien het Hollandse team forfait gaf voor wereldbeker 2 moest het een coach of toeschouwer zijn. Na wat gepalaver bleek de vriendelijke man Michiel Bartman te zijn. Kenners weten waarschijnlijk dat Michiel 2-voudig medaillewinnaar is op de OS van Sydney en Athene. Wij hebben er alvast een vriend bij.

Na de verkenning trokken we eindelijk naar het hotel. Het Best Western hotel van Hamburg ligt volledig in lijn met de stijl van het interieur van Balthazar Boma. Het voedsel gaat vlot binnen en de bedden zijn lekker zacht. Geen klagen dus. Pluim voor William!















Deze morgen, na een ontbijt waar Hannes smakelijk wat ongeschilde rauwe komkommers naar binnen gewerkt heeft, trokken we terug naar de baan. Er stond een tochtje van 12 km op het programma met 1x 500 en 1x 250m. Na die training moesten we naar de bootweging om een houdertje voor het nieuw gps systeem op onze boot te laten installeren. Op 60cm van onze bol werd een plastiek plaatje van zo’n 10cm lang geplakt en daarop zullen ze dan tijdens wedstrijddagen de gps monteren. Allemaal goed en wel maar onze aërodynamica is nu volledig naar de vaantjes. Na de time trial van in Munchen heeft de fisa ons weeral liggen. Dat ze Tim altijd proberen te benadelen met hun lotingsystemen daar aan toe, maar laat ons erbuiten. Gelukkig zijn we er weer in geslaagd om tijdens onze korte tochtjes al ongeveer elke traffic rule te overtreden. Het zal hen leren. Thor dacht dat we ons na Sevilla wel aan de regels zouden houden, maar Thor heeft verkeerd gedacht.
s’ Middags roeiden we nog 8km en oefenden we wat op de start.

Morgen om 10u55 start onze wedstrijd. Onze concurrenten zijn deze keer LAT, NZL en ARG. De eerste zullen rechtsreeks naar A finale mogen. We zullen ons best doen!

Ciao

Momenteel zitten we in de auto. Nog 272km en we zijn in Hamburg. Annick zit naast me. Ze is de werking van rode bieten sop aan het uitleggen, ik knik gewoon. Terwijl ze blijft doorratelen zal ik een blogje schrijven.

Omstreeks 8u hadden we afgesproken om aan de btr te vertrekken. Thijs, Hannes O, Frans en Tim waren daar ook. Zij moeten trainen. Don William was ook van de partij om ons uit te wuiven en om ons nog een geluks roeipakje te overhandigen. Aan Tim zijn scherp oog ontgaat niets en meneer moest ook weer een roeipakje hebben. Gelukkig was William daarop voorzien en had hij ook eentje mee voor de senior van de groep. Het AA drinks logo ontbrak op zijn pakje en weer was hij niet content. Gelukkig was ik bereid om te wisselen en zo heeft Tim dan toch een pakje met het logo van AA drinks.
Nu Tim weer op zijn beide oren kan slapen dat hij zeker evenveel roeipakjes als mij gekregen heeft konden we eindelijk vertrekken.

Al na 250m bleek dat Veikko niet gezegend is met het racebloed van zijn Finse broeders Hakkinen, Räikonen en Kovaleikinen. Mijn papa, die dezelfde kant uitmoest als ons, zoefde ons voorbij met zijn nieuw speelgoed en het leek alsof wij gewoon stilstonden. Misschien neemt mijn vader het gewoon niet te nauw met snelheidsbeperkingen.

Tijdens de gesprekken zijn al verschillende thema’s aan bod gekomen. van de power-breath, hoogte training en voetbal naar mobiel bellen in Finland, beenham in wegrestaurants en Elektrabel.

Voor Veikko is het de eerste keer dit jaar dat hij cola gedronken heeft. Als de EHEC bacterie hem niet te pakken krijgt zullen het de suikers zijn die hem fataal zullen worden.

Nu is het nog 240 km en Annick is gestopt met babbelen.
Halelujah!

Weer een tijdje geleden dat ik nog een berichtje geplaatst heb. Verschillende factoren zijn verantwoordelijk voor het feit dat ik jullie niet dagelijks op de hoogte houd van ons doen en laten. De laatste weken zijn dan ook druk geweest met examens voorbereiden en invullen.
Deze morgen omstreeks 10u15 heb ik mijn 3e examen tot een (goed?) einde gebracht en nu zit ik in wereldbeker modus.

De voorbije weken hebben we weer veel getraind. Goede trainingen, minder goede trainingen en slechte trainingen. Van elks iets is nooit teveel. Tijdens sommige trainingen scheen de zon, bij andere kregen we de regen er voor niets bij. Regen vind ik niet erg. Erger vind ik de schoentjes die nat worden. Ik wil via deze dan ook aan de Vlaamse-roeiliga vragen om hun boekjes, die geen kat leest, in het vervolg op een papiertje te drukken die beter water absorbeert. Zo krijgen die boekjes toch nog een functie.

Morgen staat het vertrek gepland om 8u aan de btr. Van daaruit vergezel ik Annick, Veikko en Hannes voor een trip naar Hamburg. Stiekem hoop ik dat Veikko gezegend is met het racebloed van zijn Finse broeders Mika Häkkinen, Kimi Räikkönen, Heikki Kovalainen,... zodat we snel in Hamburg staan.

Wens ons succes!
Bram

Voor zover hetgeen we uit de inspanningstest hebben kunnen afleiden. De specialisten in de medische commissie kunnen er waarschijnlijk meer over vertellen, wij horen het graag!

De eerste wereldbeker is zo goed als verteerd en we zijn ons alweer volop aan het voorbereiden voor de tweede die voor de deur staat. Over 2 weken trekken we naar Hamburg om daar nog eens een gooi te doen naar eeuwige roem (B finale zou ook al fantastisch zijn). Veel tijd om te rusten is er niet, dus trainen we gewoon zoals anders. In de maand juni moet ik zoals zoveel studenten ook enkele examens afleggen dus van middagdutjes is er ook geen sprake meer.
Deze morgen hebben we al een krachttraining afgewerkt en vanavond gaan we nog een toertje roeien.

De wedstrijd waarin we een vriendin zochten voor Thijs heeft helaas weinig respons opgeleverd. Via Thijs zijn blog heb ik opgevangen dat hij toch enige interesse heeft in Evy Gruyaert. Omdat ik niet heel de dag kan roeien en studeren zal ik mijn overige tijd gebruiken om contact te zoeken met Evy en haar op de hoogte stellen van haar aanbidder. Dan kan hij misschien eens in het echt met haar dansen.

Onze wereldbeker was niet geslaagd. Verre van geslaagd zelfs. 5e in de c finale is iets wat niet veel roeiers willen meemaken, ik raad het ook niemand aan. Helaas is het de harde waarheid. We zijn (nog) niet snel genoeg. Hopelijk worden we snel sneller. Er zijn veel puntjes waar we aan kunnen werken, maar (klein) mirakel is zeker. Binnen 3 weken proberen we nog eens in Hamburg.

Vandaag was de dag van de A en B finales. Onze 2 Belgische topboten zaten helaas in B finale. Jo en Evi deden het niet slecht met een achtste plaats en onze Tim heeft zijn foutje van gisteren rechtgezet. Na een slechte start zocht hij terug aansluiting met het veld om dan direct de leiding te nemen en ze niet meer af te geven. Hij won overtuigend de b finale en zo is ons geloof in hem terug hersteld, maar we willen toch terug a finales en medailles!

Na Tim zijn wedstrijd was het terug tijd voor het leukste aspect aan onze job. Alle bootjes op de kar schikken en riemen, uitliggers en andere brol vakkundig in diezelfde kar duwen. Niet echt een werkje die ik graag doe en waarin ik uitblink. Omdat het zo’n dorstig weer was heb ik me beziggehouden met de catering. Er was voor iedereen appelsap, ook voor degenen die het nodig vonden om hun gezellig onderonsje vlak naast onze kar (en dus in de weg) te houden.
Toen de kar geladen was moest er nog een boot bij. Die boot werd opgehaald en opgeladen door mensen die er nog nooit in geroeid hebben en er waarschijnlijk ook nooit in zullen roeien, dus geen dank daarvoor.
Als dit alles afgewerkt was vertrokken Jean-pierre en vrouwlief met de botenkar richting Belgie. Wij aten op de baan, keken nog wat finales en gingen met taxi Wouter richting luchthaven.

Op die luchthaven nog wat aan carboloading doen en naar de gate slenteren. Na wat wachten mochten we het vliegtuig op en hier zit ik nu op stoel 20C. Ik had een plaats aan het gangpad gekozen, en hoopte op een zetelrij voor mij alleen. Dit is anders uitgedraaid en nu zit ik naast een snurkende dikke Duits met roze hemd en zijn al bij al nog niet zo slecht ogende vriendin. Hij heeft zonet 2 porties kartoffelsalat mit geflügel und fleischkäse naar binnen gewerkt en enkele bekertjes tomatensap naar binnengekapt. Hij zit rechtop te slapen terwijl zijn dubbele kin bijna tegen het opklaptafeltje bengelt. Gelukkig duurt de vlucht maar een uurtje en kan hij straks in Brussel de nachttoerist gaan uithangen waar hij met een beetje geluk het slachtoffer wordt van hangjongeren die het gemunt hebben op roze hemdjes met dubbele kinnen. Nee, als hij straks zijn bagage kwijt is zou ik ook al blij zijn.

Gegroet,
Bram

Eerste dag afgewerkt. Ondanks het niet zo goede resultaat sluiten we de dag toch af met een goed gevoel.

Het begon allemaal om 7u deze morgen. Opstaan, in de kleren springen en een toertje lopen om wakker te komen. Daarna ontbijt. Voor mij bestond dit uit 4 pistolets, 2 met choco en 2 met honing, yoghurt, fruitsap en koffie. Vervolgens kropen we nog een uurtje onder de wol en dan vertrokken we naar de roeibaan. Op de roeibaan genoten we nog een beetje van onze tent en aten we nog een powerbar en dergelijke.
Zoals algemeen geweten hebben we deze morgen time trial geroeid. We mochten tweede starten na Noorwegen. Noorwegen startte in baan 6 en wij 30 seconden later in baan 7. 2km hebben we in de golven geroeid, het systeem deugt dus niet. Na 1000m hebben we wat rustiger geroeid om ons te sparen voor de herkansingen later op de dag. Na de wedstrijd goed uitroeien en zo snel mogelijk naar het hotel.
Tijdens de lunch werden we vergezeld door Katrien. We kregen spaghetti pomodore met asperges. Toen Hannes en ik een tweede portie vroegen keek de hoteluitbater nog dommer dan anders. Hij vertelde ons dat een normale portie 100g bedroeg en dat wij 300g kregen. Dus deze middag hebben we elk 600g pasta met tomaten naar binnen gewerkt.
Om 14u30 vertrokken we terug richting roeibaan voor onze herkansing. Het regende pijpestelen en het kwik bereikte nauwelijks 10°. Na nog wat tijd doorgebracht te hebben in onze fameuze tent gingen we vol goede moed het water op. Door de regen begonnen we direct aan een goed tempo te roeien. Als ik niet toevallig eens achterom gekeken had, dan moest Josy zich nu niet meer aantrekken van zijn 2-W.
De wedstrijd. We roeiden een zeer goede eerste 1000m, jammer dat een wedstrijd 2000m is, daarna zijn we uit elkaar gevallen en heeft Oekraïne van de situatie gebruik gemaakt om ons in te halen. Wat we vandaag geleerd hebben: Onze bootsnelheid is goed, we moeten enkel proberen samen te blijven als we moe worden. Makkelijker gezegd dan gedaan maar we zullen het zeker proberen. Morgen dus c finale voor ons.

Via deze blog wil ik Floorken bedanken voor alle steun en toeverlaat. Als we ooit een of andere belachelijke wedstrijd zouden organiseren mag jij winnen!

Geen grote verrassingen vandaag. Toen we deze morgen om 8u gingen ontbijten was iedereen al lang klaar, wij zijn dan ook de enigen die ons niet laten meeslepen in het lichtegewichtenregime van vroeg opstaan, vroeg eten en nog vroeger trainen. Nee, wij laten ons niet vangen. Als we de kans zien om tot 8u in ons bed te blijven liggen dan twijfelen we niet.

Om 8u45 vertrokken we naar de baan. Eerst nog ons materiaal eens controleren om dan op te merken dat mijn dolpen niet recht staat en dat onze riemen niet exact gelijk staan. Vervolgens stickers op de boot plakken en vlug nog wat sleutelen. Het water op voor 12km met een 500m en 250m en dan weer richting hotel Lo smeralda. De lunch bestond uit pistolets met charcuterie, pizza’s en pasta. Meer dan genoeg om ons buikje rond te eten. Na de lunch vlug een middagdutje en om 15u stonden we terug op de baan. De dolpen nog wat rechter zetten en terug op het water.

-















Zonet hebben we de ‘loting’ gekregen. Morgen roeit iedereen dus time trial. Wij zitten bij de boottypes die 2km roeien met een ‘fixed start’, de rest roeit 1900m met vliegende start. We worden ingedeeld in reeksen (van 6), roeien elk afzonderlijk met 1min tussen en degene met de beste tijd is geplaatst voor de halve finale, de rest roeit morgenmiddag herkansingen. De inhalende ploeg heeft voorrang, degene die ingehaald word, moet naar rechts opschuiven (of was het nu links?). In onze reeks zitten Noorwegen, Zwitserland, Estland, Polen en Lithouwen. Goede ploegen, maar de fisa heeft toch voor ons gekozen als reekshoofd. Dank voor het vertrouwen fisa!

Opstaan doen we morgen om 7u, vlug sportschoenen aantrekken, kwartiertje lopen en om 7u30 ontbijt. Om 9u 25 vertrekken we naar de baan, opwarmen, time trial, cooling down en terug naar het hotel voor de lunch. Wat tijd in bed spenderen, kine, en, als we herkansingen moeten roeien, omstreeks 15u20 terug vertrekken naar de baan voor de herkansing. Daarna naar het hotel met een hopelijk goed resultaat en zaterdag meer van dat.

Vandaag reizen we af naar het niet zo mooie Munchen. De klotsbak word het decor voor de eerste wereldbeker. Na Essen word dit onze eerste echte vuurdoop. We hebben er alles aan gedaan om ons zo goed voor te bereiden, dus nu moeten we gewoon vertrouwen hebben en zo snel roeien als we kunnen. De afgelopen maanden hebben we zwaar getraind, gezond gegeten en goed geslapen. We zullen het tegen 24 andere dubbels opnemen, waarschijnlijk enkele zeer snelle en hopelijk ook enkele minder snelle boten.

Momenteel zit ik in de Starbucks op de luchthaven te wachten op de rest van het team. Ik koos ervoor om met de trein naar de luchthaven te komen. Ik heb het niet zo voor overvolle mini-busjes. Ik heb me neergeploft in een zeteltje met een frappuchino en een chocolade muffin. Ik kijk uit op het grote bord met alle vluchten. Omwille van de aswolk zijn al verschillende vluchten geannuleerd, maar die van ons zou nog moeten vertrekken.
Een collega aswolk heeft me vorig jaar al problemen bezorgd bij mijn terugkeer vanuit ons trainingskamp in St Cassien. Ik moest een dag vroeger terugkeren en ging vanuit Cannes naar Brussel vliegen. Later bleek dat deze dag ook een keerpunt was in mijn relatie met onze Duitse ex coach/bull-dog H. J. Dan maar de tgv naar huis. Bleek dat de helft van de Franse spoorwegen in staking was. Ik ben dan maar zonder ticket op een trein naar Parijs gestapt. Ettelijke uren later ben ik toch thuisgeraakt.

Ondertussen zijn de vluchten naar Berlijn en Kopenhagen afgelast. Laten we hopen dat er naar Munchen gevlogen word, anders zit ik 8 uren in een bus met 4 lichtgewichten, Annick, tim, Hannes, Wouter, Frans en Veikko. Niets tegen die mensen, maar ik zit liever een uurtje op een vliegtuig dan 8u op een bus.

Via deze wil ik ook meedelen dat ik door omstandigheden mijn gsm vergeten ben en dus niet bereikbaar ben. De mensen die ik nodig heb zal ik wel zelf contacteren.
Mijn collega’s zullen elk moment aankomen en ik reken er op dat ik een of andere oerkreet van Annick wel zal horen en hen zo zal kunnen vervoegen.

Ik lig in mijn bed, Thijs staat hier wat dom te kijken en Hannes D vloekt.
- ‘Godverdomme, daar kan ik niet tegen’
- ‘wat scheelt er?’
- ‘Mijn boek is blijkbaar het tweede deel van een trilogie’
Zo zie je, ook hier is het niet altijd rozegeur en maneschijn. Om gezellig te doen hebben de mannen onder ons een bezoekje aan de cinema gebracht. Tim en Annick bleven achter in de 4 sterren residentie. Na wat geleuter besloten we te kiezen voor de film ‘Hallpass’ met Owen Wilson. Het verhaal is simpel. 2 vrienden, elk getrouwd en de middelbare leeftijd bereikt, zien hun vrouw niet echt meer staan. De vrouwen besluiten hun mannen een hallpass voor een week te geven en gaan met de kinderen een weekje op vakantie. De mannen huren een hotelkamer en gaan op vrouwenjacht. Die jacht verloopt niet zonder slag of stoot, maar het is toch lachen gieren brullen. Een aanrader! Thijs heeft alvast gezien waarvoor hij gekomen was.

Morgen ziet ons schema er als volgt uit: ontbijt om 6u30, training om 7u30 2e ontbijt om 9u en weer training om 11u. Daarna is het bootjes op de kar droppen en huiswaarts keren. Woensdagochtend worden we om ?u op de luchthaven verwacht en dan vliegen we richting Munchen. Woensdagmiddag trainen we in Munchen, donderdag ook en vrijdag start de wereldbeker. De eerste wedstrijd zal er iets anders uitzien. Iedereen moet in plaats van reeksen time trial roeien. Dat wil zeggen dat iedere boot afzonderlijk 2km roeit tegen de tijd. Het is eens iets anders. Daarna zijn het gewoon herkansingen, halve finales en een finale.

Voor vele clubs is de zondag de drukste dag van de week. Iedereen komt dan roeien en in veel clubs word dan al eens een 8 op het water gelegd.
Voor ons geen training op zondag. Sinds de komst van coach Veikko is zondag rustdag. Je hoort ons niet klagen, we hadden echt nood aan een dag waarbij de fysieke arbeid beperkt blijft tot eens naar de koelkast slenteren of je bed in- en uitstappen. De afgelopen 2 dagen waren niet van de poes.
Vrijdagochtend kwart na 7 had ik nog de luxe om naast mijn vriendin te ontwaken. De gentleman is mij spoedde zich naar de bakker en bracht wat lekkers mee. Na het ontbijt gingen we elk onze weg. Clara ging naar school en ik maakte eerst nog een stop aan de powerzaal vooraleer ik me ook op de schoolbanken ging placeren.
Na de les bereidde ik nog wat lekkers voor mezelf, nam een uurtje de tijd om mijn cursussen te overlopen en dan werd het tijd om naar hazewinkel te vertrekken. Na 20min rijden stond ik al in de file. Als er iets is waar ik ziek van word is het wel file. Wouter VDF had ons eens verteld dat het statistisch bewezen is dat de middenstrook de beste keuze is. Wie ben ik om Wouter ongelijk te geven dus ging ik voor het middenste rijvak. Andere automobilisten hadden dit snel door en al gauw wilden ze allemaal in het midden rijden. De gentleman in mij was verdwenen en ik voelde geen nood om iemand te laten inschuiven. Na wat boze blikken en af en toe een oneerbiedig gebaar kwam het verkeer weer op gang. Zo lang er geen sticker met de boodschap ‘ik ben hoffelijk in het verkeer’ op mijn auto prijkt hoef ik mij daar niks van aan te trekken.
Omstreeks 16u15 kwam ik aan in de buurt van hazewinkel. Toen ik Koen Wauters zijn kasteeltje voorbij reed vertrok Koen in zijn witte audi R8. Waarschijnlijk moest hij de finale van idool 2011 aan elkaar gaan babbelen.
In hazewinkel aangekomen begonnen we direct aan een slow endurance training. In het restaurant vroeg Elvis ons hoe onze biefstuk gebakken moest zijn, en vervolgens bakte hij ze naar eigen keuze.
Zaterdag was watersportdag, voor ons betekende dit dat de training iets vroeger startte. Hoe vroeger de training begon des te eerder hij afgelopen was, dus begonnen we er vroeg aan. Ik wist dat er veel getallen op het trainingsprogramma stonden, maar ik had de moeite nog niet gedaan om het eens van dicht te bekijken. Gelukkig was Frans er om alles haarfijn uit te leggen. We begonnen met 20min opwarming, gevolgd door 600m, 2x 500m, 2x 400m, 2x 300m en 2x 250m. Alle stukken werden geroeid aan wedstrijdtempo we kregen telkens 1 minuut rust. Om af te sluiten nog 20 minuutjes cooling down en het zat erop. Dat het lastig was kan ik je verzekeren. Na de training kregen we nog een tweede ontbijt voorgeschoteld en net voor we terug huiswaarts keerden konden we nog een glimp onvangen van Erika van Thielen.