nostalgie

Beste fans,
Annick ligt naast me in bed. Ik typ weeral een blog. We spraken met de makkers over onze roeicarrière bij de 10-14 jarigen en over onze chubby-vriendjes. We kwamen tot de conclusie dat Ruben en mezelf echte winnaars waren in het triathlongebeuren en Arne was toen ons chubby vriendje. “Maar” zei hij “I’m not fat, i’m just big boned”. Karel had nog nooit een voet in een roeiboot gezet en Wouter begon net aan zijn zegereeks in de lichte skiff op het BK. Gelukkig is deze periode voltooid verleden tijd.
Ondertussen zijn we allemaal uitgegroeid tot lichtgewichten.
Vandaag vaarden we onze eerste wedstrijd. Plezante race maar helaas pindakaas, woensdag moeten we opnieuw aan de bak. We waren mee in het pak maar konden niet voldoende overtuigen. Maar geen paniek, we kunnen nog steeds wereldkampioen worden. Loting voor woensdag is wat we hoopten, we ontlopen de Britten en de Fransen. We roeien tegen AUS, CAN, SUI, CHI en POR. In deze herkansing moeten we bij de eerste 2 zijn om door te stoten naar de semis.
Morgen roeien alle andere Belgen, buiten Tim. Allen maken kans op die halve finale die overigens live zal te zien zijn op Eurosport.
Karel zal traditiegetrouw zijn handdoek laten branden om ons woensdag al het nodige geluk toe te wuiven in de herkansing. Bij deze wil ik ook graag de groetjes doen aan mama en papa. Met deze wijze woorden maak ik vandaag een einde aan dit blogbericht. Blijf ons bezoeken want er lachen ons al nieuwe spannende avonturen toe.