2XLM

Gisteren was het tijd om nog eens op de koffie te gaan bij onze werkgever (BLOSO).Er was veel volk aanwezig in de arena (het kantoor). Zowel bekende gezichten (topsportcoordinator William, BLOSO medewerker Wim Meiresonne en de BLOSO carriere begeleidster) als minder bekende gezichten (BLOSO voorzitter Paul Rowe en BOIC man Gert Van Looy). Het was tijd om eens een evaluatie te maken van het afgelopen jaar. Zijn de doelstellingen die we in het begin van het jaar voorop gesteld hadden behaald? Waar zijn er dingen fout gelopen, en zijn er oplossingen voor al die problemen?Op de vraag of we onze doelstellingen gehaald hebben die we voorop gesteld hadden is het antwoord klaar en duidelijk NEEN. Had er meer in gezeten? Als we hadden doorgewerkt zoals in 2009 en 2010 zou ik zeker meer het gevoel gehad hebben dat ik er alles uitgehaald heb wat erin zat. Of het eindresultaat beter zou zijn dat weet ik niet (en zal ik ook nooit weten)

De teerling is geworpen. We hebben in onderling overleg (zoals dat zo mooi heet) een beslissing genomen over de toekomst van de Obrenobrothers.Veel kan (en mag) ik er nog niet over zeggen dus om alle miserie te vermijden doe ik dat dan ook nog maar niet. Het leven zit vol verassingen dus je weet maar nooit dat er plotse wendingen komen.Hoe dan ook of we nu doorgaan of niet vanaf 1 oktober beloof ik jullie weer een dagelijkse blog.Ik heb een telefoontje gehad van tele-onthaal om te vragen of ik toch alsjeblieft niet wou doordoen met het dagelijks leveren van wat lectuur. Er belden heel wat eenzame zielen en minder eenzame zielen met suicidale neigingen omdat ze hun houvast verloren waren. Toen daar nog eens de oproep van Geert en Ruben bijkwamen kon ik dan ook niet anders dan deze drastische beslissing te nemen.Anoniem zei

DAT WAS NIET DE BEDOELING !!!Laatste in de C finale!! man man man wat een teleurstelling ik schaam me dood. Van al de goeie intenties (wat die ook moge zijn) die we hadden voor de start is er niks van in huis gekomen. Ik had sommige toeschouwers (en mezelf) een mooie prestatie van ons beloofd ( waarom zeg ik dat dan ook??)  maar we hebben het dus niet kunnen waarmaken.Nooit echt mee vooraan in het pak gelegen. Met andere woorden het was weer achter de feiten aanhollen. 2 deftige wedstrijden na elkaar roeien is blijkbaar nog te moeilijk voor ons. We kunnen misschien beter postzegels beginnen verzamelen. Meer heb ik niet te zeggen. Eerste reacties zijn misschien niet de beste om op het internet te zetten maar het hoort er nu eenmaal en ik wil jullie van alle aspecten van "top"/flopsport laten meegenieten.cioa

Ja man de verveling slaat genadeloos toe. We vertoefen nu reeds een week in Bled en de dagen worden alsmaar langer en langer. Zoals gewoonlijk zit er veel teveel tijd tussen de wedstrijden. Alles wordt (onnodig) lang uitgesmeerd over veel teveel dagen. Maar we moeten ons nog tot  Zaterdag koest houden en bezig zijn met de wedstrijden die nog komen. Als ook de grootste spanning/uitdaging dan nog eens weg valt (door niet door te stoten naar de halve finales) is het hier momenteel niet de plezantste plaats om je dagen door te brengen. Je kunt een keer naar de baan wandelen om wat wedstrijden te bekijken, je kunt wat surfen op het net, je kunt wat lezen in een boekske maar na een week begint de charme van al die dingen toch ook wel wat weg te vallen.

Het aftellen, nagelbijten, ijsberen naar de kwartfinale kan beginnen. Zonet nog 4 km gevaren. Deze keer was onze timing wel goed. Geen golven van andere boten en ook de wind was niet in zijn goede doen. Deze morgen hebben we nog een 500m en een 250m gedaan aan wedstrijdtempo. Dit zal moeten volstaan om morgen een knalprestatie neer te zetten. Deze ochtend zijn we te weten gekomen tegen wie we het zullen moeten opnemen in onze kwartfinale. We wisten het eigenlijk gisterenavond al door het rekenwerk van mijn slagman. De gelukkigen zijn Slovenie, Griekenland, Canada, Frankrijk en Hongarije. Moest men mij deze loting enkele weken geleden voorgelegd hebben ik zou getekend hebben (denk ik).

Liefste dagboek,Ik zie in de statistieken dat heel wat mensen ongeduldig zitten te wachten op een verslag van onze wedstrijd. Ik ben niet in het bezit van één of andere hypermodern gsm-achtig apparaat dat overal ter wereld op het internet kan. Ik ben maar een simpel boerke uit Dudzele met een GSM van 20 euro. Ze zullen dus een beetje geduld moeten leren hebben.Vandaag was dus de start van ons WK. Om rechstreeks door te stoten naar de kwartfinale (op woensdag) moesten we bij de eerste 3 eindigen in onze reeks. Op papier zag het er haalbaar uit. Naast toplanden Duitsland en China lagen we tegen Mexico en Armenie. Met Armenie had ik sowiso niet echt rekening gehouden maar met die mannen met hun sombrero moet je toch altijd voorzichtig zijn. Ze hadden al enkele mooie resultaten neergezet in het verleden.

Waarom heb ik die touristillekes niet mee? Omdat ik niet moet spuigen van in een vliegtuig te zitten. Waar ik wel "misselijk" van werd was van ons uitje op het meer deze middag.Net zoals gisteren kozen we om op het heetst van de dag ons geluk te beproeven. Wat een aangenaam rustig roeitochtje moest worden werd een kwestie van niet zinken. Net voor we onze berg afdaalden om naar het meer te wandelen zat ik in ons salon een boekske te lezen. Ik had al in de mot dat er meer en meer wind naar binnen kwam. Eenmaal beneden was het hek helemaal van de dam.Er waren schuimkopjes zichtbaar. Meestal geen goed teken als je van plan bent om wat rustig te gaan dobberen.

Van een room with a view gesproken. We zijn dus goed en wel aangekomen op onze eindhalte voor ons internationaal roeiseizoen. De reis begon deze ochtend in al vroegte. 4.25u ging mijn wekker af. 5.35u vertrok de trein uit Brugge station en om 13.45u waren we in ons Hotel. Snel iets eten en dan wat gaan slapen/rusten. Accreditaties zijn veroverd dus ik moet nu dringend naar het botenpark.We zijn ondertussen terug in ons basiskamp die we gemakkelijkheidshalve Hotel Triglave zullen noemen omdat dat ook echt de naam van het hotel is.

Deze middag kamperen we in de zetels in Hazewinkel. Voor de laatste twee dagen was het niet meer mogelijk om onze intrek te nemen in de luxe chalets. De chalets staan deze week ten dienste van de minder valide medemensen. Jaarlijks vindt hier in Hazewinkel een sportweek plaats voor gehandicapten. Blinden, doven, éénbenigen, beenlozen en combinaties van allerlei mankementjes beleven hier een fantastische week. Ze surfen, kajakken en zeilen erop los. Best wel een grappig zicht om plots een surfplank met tuinstoel op gemonteerd te zien voorbij dobberen waarop dan een (blinde) persoon zit te genieten van zijn vrijheid op het water. Dan prijs je jezelf toch wel even gelukkig dat jij in je roeibootje 100% fysiek in orde bent. Je denkt twee keer na voor je begint te klagen over het weer of over de motorbootjes die golven maken.