Jo Hammond wint eerste race van World Cup in Luzern

Jo Hammond mocht meteen de eerste race van de dag roeien. Niet in de dubbeltwee maar in de lichte skiff, waar ze 14 dagen geleden nog de sterkste in was tijdens de Hollandbeker op de Amsterdamse bosbaan. Hammond ’s opdracht was niet onoverkomelijk: bij de eerste 3 finishen om door te stoten naar de halve finales. Met tegenstanders als de Ierse Mccrohan, vorig jaar 6de in Luzern , de Poolse Deresz, de Nederlandse Frenken (6e in Munchen) en de Japanese Fukumoto (vice-wereldkampioene bij de -23 jarigen) was dit zeker een haalbare kaart.
Hammond kwam als 3de uit de startblokken en de dames gaven elkaar geen duimbreedte toe. De Nederlandse nam het initiatief en nam de leiding met een kleine voorsprong op de Poolse. Hammond en Fukumoto lagen nek aan nek op plaatsen 3 en 4. Met nog 500 meter voor de boeg kwam Hammond als 4de door, op 2,6 seconden van de Nederlandse die tot dan de leiding had. Hammond stak een tandje bij en ging alles en iedereen voorbij en stak de zege op zak. Nederland werd 2de, Polen 3de. België opent sterk met een zege en meteen een top 12 plaats voor Hammond.

De 2de Belgische boot in actie was de 2XLM met de Obreno’s aan boord. Zij namen het op tegen de Polen, Grieken, Chilenen en Canadezen. De Canadezen zijn de nummer 4 van het jongste WK, Polen werd 5de tijdens de WC van Hamburg. En wat al even in de lucht hing kwam er nu ook uit. De Bruggelingen nestelden zich al snel in 2de positie, achter de nog te sterke Canadezen die halfweg liefst 8 seconden voorsprong bij elkaar geroeid hadden en ovetuigend de race wonnen. Maar de Belgen behielden knap hun 2de plaats en liepen zelfs nog uit op de Grieken, waarvan de slagroeier toch wereldkampioen bij de -23 jarigen is. De Belgen dus vrij makkelijk naar de kwartfinales waar ze uitkomen tegen Duitsland, Ierland, Oostenrijk, Turkije en Bulgarije. De Obreno’s zijn zeker halve finale kandidaten.
Annick De Decker moest in de buitenbaan aan de bak tegen de bronzen medaille van het jongste WK, Emma Twigg (NZL). Ook de Amerikaanse Genevra Stone was terug van de partij en ook de Russische Levana en Mustafayeva uit Azerbeijan zijn taaie klanten. Om door te stoten naar de halve finale moest De Decker haar reeks winnen. Een zo goed als onmogelijke opdracht. Dat had De Decker al snel begrepen. De Decker drong duidelijk niet aan en werd 6de en laatste. Mogelijk een verstandige gok. Zij krijgt El Salvador (Vargas), opnieuw Mastafayeva, de Duitse Baer, brons op het WK in de 4XW, en de Australische Edmunds tegenover haar. De eerste 2 stoten door naar de halve finale.
Tim Maeyens had mogelijk nooit eerder een zo “makkelijke” voorronde. Met de Canadees Howard, waar hij tijdens de Hollandbeker nog ruim de maat van nam, de sterke Litouwer Griskonis , de Fin Karlsson en de Pool Licznerski was kwalificeren een meer dan haalbare kaart. Maar de Bruggeling werd pas 4de. Op zich niet erg en mogelijk een berekende gok, immers nummers 1 tot 4 zouden doorstoten (mits een best verliezende tijd voor de 4de) naar de kwartfinales. Griskonis won, voor Howard en de Pool Licznerski. Maeyens komt in zijn kwartfinale uit tegen tegen de Slovaak Babac, de Australiër Bidwell, de Zweedse wereldbekerleider Karonen, de Litouwer Ritter en onze eigen Hannes De Reu, die zich met een 3de plaats in zijn reeks naar deze kwartfinale roeide.
De Reu kreeg toch geen kleine namen tegenover zich. De Duitser Nolte greep in Hamburg net naast het podium. De Chinees Zhang hield op het WK in Nieuw-Zeeland Maeyens nog uit de finale en werd er 5de. Het was dus vooral kijken naar de Wit-Rus Shauchenka voor de 3de plaats. Halfweg was al duidelijk dat De Reu op een 3de stek zou eindigen. De Chinees won, voor de Duitser Nolte.

Een leuke terugkeer in het veld van de 2XM is de legendarische dubbeltwee uit Slovenië met Spik en Cop. Zij werden 2de in hun voorwedstrijd en roeien de herkansingen gezien enkel de winnaar rechtstreeks zou doorstoten.Die eer was voor de Britten Bateman-Wells.